როგორ აგრძელებს უჯრედი ATP-ის მიღებას, როცა ჟანგბადი საბოლოო ელექტრონმიმღებად მიუწვდომელია?
გლიკოლიზს ჟანგბადი პირდაპირ არ სჭირდება, მაგრამ NAD⁺-ის მარაგი უნდა აღდგეს. ფერმენტაცია ელექტრონებს ორგანულ პროდუქტზე გადასცემს და მხოლოდ გლიკოლიზის ორ ATP-ს ინარჩუნებს; ანაერობული სუნთქვა კი ნიტრატის, სულფატის ან სხვა არაორგანული მიმღების გამოყენებით ელექტრონთა ჯაჭვსა და უფრო დიდ ენერგეტიკულ გამოსავალს ინარჩუნებს.
საკვლევი კითხვა: როგორ აგრძელებს უჯრედი ATP-ის მიღებას, როცა ჟანგბადი საბოლოო ელექტრონმიმღებად მიუწვდომელია?
NAD⁺ გლიკოლიზში ელექტრონებს იღებს და NADH ხდება. თუ NADH აღარ იჟანგება, NAD⁺ იწურება და ATP-ის მომცემი ქვედა ნაბიჯებიც ჩერდება.
მექანიზმი: NAD⁺ სუბსტრატს ჟანგავს → NADH ელექტრონებს ორგანულ მიმღებს აძლევს → NAD⁺ კვლავ გლიკოლიზში ბრუნდება.
ცხოველთა და ზოგი ბაქტერიის უჯრედი პირუვატს ლაქტატად აღადგენს. საფუარი ჯერ CO₂-ს აშორებს და შემდეგ აცეტალდეჰიდს ეთანოლად აღადგენს; ორივე გზის მიზანი NAD⁺-ის დაბრუნებაა.
მექანიზმი: პირუვატი ან მისი წარმოებული ელექტრონებს იღებს → NADH NAD⁺-ად იჟანგება → ორგანული საბოლოო პროდუქტი გროვდება ან გამოიყოფა.
ფერმენტაციას ელექტრონთა გადამტანი ჯაჭვი და ოქსიდაციური ფოსფორილირება არ აქვს. ანაერობულ სუნთქვაში კი ჯაჭვი არსებობს, მაგრამ საბოლოო მიმღები ჟანგბადის ნაცვლად სხვა ნივთიერებაა.
მექანიზმი: ფერმენტაციაში ATP მხოლოდ სუბსტრატული ფოსფორილირებით მიიღება → ანაერობულ სუნთქვაში მემბრანული გრადიენტი იქმნება → მიმღების პოტენციალი ATP-ის გამოსავალს განსაზღვრავს.
როგორ იმოქმედებს ჟანგბადის მოცილება საფუარის CO₂-ის, ეთანოლისა და ბიომასის წარმოქმნაზე?
შეცვალე მხოლოდ ჟანგბადის ხელმისაწვდომობა; საფუარის საწყისი რაოდენობა, გლუკოზა, pH და ტემპერატურა უცვლელი დატოვე. დროის მიხედვით გაზომე CO₂, ეთანოლი, დარჩენილი გლუკოზა და უჯრედული ბიომასა ორივე პირობებში.
მოდელი დასასრულებელია · ექსპერიმენტი დასასრულებელია · პრაქტიკა 0/8 · შემოწმება 0/2