მთავარი მოლეკულური იდეა
DNA და RNA ნუკლეოტიდების პოლიმერებია. შაქარ-ფოსფატური ჩონჩხი მიმართულ ჯაჭვს ქმნის, ფუძეთა თანმიმდევრობა ინფორმაციას ინახავს, კომპლემენტური დაწყვილება კი კოპირებას შესაძლებელს ხდის; DNA ჩვეულებრივ სტაბილური ორჯაჭვიანია, RNA კი მრავალ ფუნქციურ ფორმას იღებს.
საკვლევი კითხვა: როგორ აერთიანებს ნუკლეოტიდის აგებულება ინფორმაციის სტაბილურ შენახვას, ზუსტ კოპირებასა და მოქნილ გამოყენებას?