რომელი დამოუკიდებელი მექანიზმები ქმნის თითოეულ გამეტში უნიკალურ გენეტიკურ კომბინაციას?
მეიოზური მრავალფეროვნება სამი წყაროდან მოდის: პროფაზა I-ში ჰომოლოგთა არადობილ ქრომატიდებს შორის კროსინგოვერი ახალ ჰაპლოტიპებს ქმნის; მეტაფაზა I-ში ჰომოლოგიური წყვილები დამოუკიდებლად ორიენტირდება; განაყოფიერებაში კი ორი შემთხვევითად შერჩეული გამეტა ერთიანდება. ეს პროცესები არსებულ ალელებს ხელახლა აერთიანებს, ხოლო ახალი ალელები მუტაციით წარმოიქმნება.
საკვლევი კითხვა: რომელი დამოუკიდებელი მექანიზმები ქმნის თითოეულ გამეტში უნიკალურ გენეტიკურ კომბინაციას?
კროსინგოვერი ჰომოლოგთა შესაბამის უბნებს ცვლის. ლოკუსებს შორის რეკომბინაციის ალბათობა მანძილთან იზრდება, თუმცა ერთ ქრომოსომაზე მრავალმა გაცვლამ მარტივი კავშირი შეიძლება შეცვალოს.
მექანიზმი: ჰომოლოგები წყვილდება → DNA-ის გაწყვეტა და ჯვარედინი აღდგენა ხდება → ქიაზმა ჰომოლოგებს გაყოფამდე აერთებს.
n ჰომოლოგიური წყვილისას დამოუკიდებელი განაწილება მინიმუმ 2ⁿ დედობრივ-მამობრივი ქრომოსომული კომბინაციის გამეტას ქმნის, კროსინგოვერის გარეშე. ადამიანში ეს რვა მილიონზე მეტია.
მექანიზმი: თითო წყვილს ორი ორიენტაცია აქვს → არჩევანები ერთმანეთისგან დამოუკიდებელია → ალტერნატივები მრავლდება და 2ⁿ მიიღება.
რეკომბინაცია არსებულ ალელებს ახალ კომბინაციებში აწყობს; მუტაცია კი DNA-ის თანმიმდევრობას ცვლის და შეიძლება ახალი ალელი შექმნას. ორივე მემკვიდრეობით მრავალფეროვნებას ემსახურება განსხვავებული გზით.
მექანიზმი: მუტაცია თანმიმდევრობას ცვლის → მეიოზი ჰომოლოგებსა და უბნებს გადაანაწილებს → განაყოფიერება ორ გენომს აერთიანებს.
როგორ მოქმედებს ორ ლოკუსს შორის მანძილი რეკომბინანტული გამეტების წილზე?
შეცვალე მხოლოდ ლოკუსებს შორის ქრომოსომული მანძილი; მეიოზების რაოდენობა და კროსინგოვერის საერთო სიხშირე უცვლელი დატოვე. მრავალი მოდელური მეიოზის შემდეგ დაითვალე მშობლური და რეკომბინანტული ჰაპლოტიპები თითო მანძილისთვის.
მოდელი დასასრულებელია · ექსპერიმენტი დასასრულებელია · პრაქტიკა 0/8 · შემოწმება 0/2