როგორ იცვლება პოპულაციაში მემკვიდრეობითი ნიშნების სიხშირე გარემოს ზემოქმედებით?
ბუნებრივი გადარჩევა მოქმედებს ინდივიდების ფენოტიპურ განსხვავებებზე, მაგრამ შედეგი პოპულაციაში ალელებისა და ნიშნების სიხშირის თაობათაშორისი ცვლილებაა. გარემო საჭირო ნიშანს არ „ქმნის“; უკვე არსებულ მემკვიდრეობით ცვალებადობას განსხვავებულ წარმატებას ანიჭებს.
საკვლევი კითხვა: როგორ იცვლება პოპულაციაში მემკვიდრეობითი ნიშნების სიხშირე გარემოს ზემოქმედებით?
საჭიროა ნიშნების ცვალებადობა, ამ განსხვავების მემკვიდრეობითობა და რეპროდუქციული წარმატების სხვაობა. რომელიმე პირობის გარეშე გარემოს ზემოქმედება ევოლუციურ ცვლილებად ვერ გარდაიქმნება.
მექანიზმი: ცვალებადობა ქმნის განსხვავებულ ვარიანტებს → გარემო მათ წარმატებას არათანაბრად ცვლის → მემკვიდრეობა განსხვავებას თაობებში გადასცემს.
ბიოლოგიური შეგუებულობა ნიშნავს კონკრეტულ გარემოში სიცოცხლისუნარიანი შთამომავლობის შედარებით რაოდენობას. ის არ ნიშნავს ძალას, სრულყოფილებას ან ხანგრძლივ სიცოცხლეს თავისთავად.
მექანიზმი: შეგუებულობა გარემოზეა დამოკიდებული → შედარება ხდება პოპულაციის სხვა ვარიანტებთან → მნიშვნელოვანია გენების მომდევნო თაობაში გადაცემა.
ინდივიდი სიცოცხლის განმავლობაში ვერ ევოლუციონირებს. მისი ფენოტიპი შეიძლება შეიცვალოს, მაგრამ ევოლუცია პოპულაციაში მემკვიდრეობითი ვარიანტების სიხშირის თაობათაშორისი ცვლილებაა.
მექანიზმი: გადარჩევა მოქმედებს ინდივიდზე → მემკვიდრეობითი შედეგი გროვდება პოპულაციაში → ადაპტაცია არის პოპულაციის ისტორიული თვისება.
როგორ შეიცვლება ორი შეფერილობის სიხშირე ღიადან მუქ გარემოში გადასვლის შემდეგ?
შეცვალე მხოლოდ გარემოს ფერი; საწყისი პოპულაცია და მემკვიდრეობითობა უცვლელი დატოვე. ყოველ თაობაში ჩაიწერე არა მხოლოდ რაოდენობა, არამედ თითოეული ნიშნის წილი.
მოდელი დასასრულებელია · ექსპერიმენტი დასასრულებელია · პრაქტიკა 0/8 · შემოწმება 0/2